Eetverslaving

Iedereen eet wel eens meer dan goed voor hem of haar is. Iedereen kent wel de onweerstaanbare trek in een stukje chocola of kaas. Je geeft je er aan toe, eet er een lekker stuk van en gaat weer over tot de orde van de dag. Bij een eetversalving ligt dit anders.

De meest voorkomende soorten eetverslaving zijn anorexia nervosa en boulimia nervosa.
Annorexia betekent letterlijk: het verlies van eetlust door nerveuze oorzaken. Maar eigenlijk is het vooral de angst dat je je niet meer kunt beheersten als je éénmaal begint te eten. Watn dan kun je aankomen en dat wil je absoluut niet. Ook al ben je zo mager als een lat.

De gevolgen zijn onder andere dat je een lagere bloeddruk en een trage hartslag hebt, je hebt het sneller koud en bent eerder moe. Daardoor kun je je duizelig voelen. Vaak heb je ook allerlei rituelen bedacht rondom het eten. Dit gebeurt heel dwangmatig.

Boulimia nervosa (vraatzucht) betekent letterlijk: eetlust als een os door nerveuze oorzaken. Maar soms eet je juist bijna niks. De (vr)eetbuien gebeuren meestal in het geheim. Niemand mag het weten. Je schaamt je er namelijk enorm voor. Je voelt je daarom vaak erg éénzaam. Al deze rotgevoelens kunnen juist weer leiden tot nieuwe eetbuien. Na een eetbui worden ze overspoeld door een enorme schuld en ‘moeten' de eetbui compenseren om weer ‘in het reine te komen'. Dit doen zij bijvoorbeeld door te laxeren, over te geven of excessief te sporten.

Tegenover de eetbuien staat veelal een diepe wens en voornemen om af te vallen en ‘op het juiste gewicht te komen'. Men is gedurende de dag voortdurend bezig met eten, niet-eten en lichaamsomvang: ‘hoeveel heb ik gegeten', ‘wat mag ik nog eten vandaag', ‘ik voel me dik, ik moet afvallen'.

De dagelijkse bezigheden raken steeds meer gericht op eten, niet- eten, diëten en compenseren. Op den duur verliest men aandacht en interesse in dagelijkse dingen als school, sport, werk, vrienden en hobby's. Het enige dat werkelijk belangrijk lijkt, is ‘heb ik vandaag goed gegeten?'. Deze obsessie met eten en gewicht kan op den duur het hele leven gaan beheersen.

Een ander kenmerk is een gebrek aan controle over het eten. Men neemt zich resoluut voor, veelal na een eetbui, om zichzelf ‘vanaf nu te handhaven', of ‘vanaf morgen me echt aan mijn dieet te houden, koste wat kost'. Maar vroeg of laat, wanneer de baby niet wil slapen, de baas met een pakket nieuwe opdrachten komt die binnen nu en vandaag af moeten, of een vriendin voor vanavond afzegt, worden alle resoluties vergeten. De gedachten aan eten komen weer op en voor men het weet bevindt hij of zij zich wederom in het eten. Hoe meer men eet, hoe meer men lijdt; toch blijft men eten. Men is in de vernietigende cyclus van het overeten geraakt.

Daarnaast kan je tandglazuur aangetast worden en je kunt keelpijn en chronische heesheid krijgen door het braken. Door de laxeermiddelen kun je buikkrampen krijgen. Dit kan ook je hart en nieren beschadigen.

Meestal begint het eetprobleem met een ontevredenheidsgevoel over jezelf. Je vlucht in eten, of juist in ‘ niet eten'. Lijnen kan je een sterk en veilig gevoel geven. Je emoties voel je minder, want echt blij of verdrietig ben je niet meer. Bij boulimia wordt eten juist gebruikt om bepaalde emoties niet meer te voelen.

Vorige »